kürk mantolu madonna zaten yeterince kafa yapmıştı. bir de bu şarkıyı dinlemek nerden çıktı allaseniz?
” belki bir parça ömür bulunur bir yerde. belki içine biraz hayat konulur. belki ölmeden insan olunur yine. belki biraz da hava solunur. belki bir gün. ağaçlar kök salınca, hepsi göğsüme batınca, tek odalı kağıttan şatomda uyanırım belki. yalnızken kırık yatağımda, alışırım zamanla. bu kadarı var bana hayatta, yetinirim belki. belki bir parça akıl bulunur bir yerde. belki içine biraz zeka konulur. belki bir gün. ağaçlar sararınca, rüzgar göğsüme dokununca, camdan dışarı bakınca anlarım belki. yatağımı onarınca, dayanamam yalnızlığa. daha fazlası var hayatta, isterim belki. “
erdem yener - belki
Yemin ederim ölümüm bu şarkı yüzünden olucak
başkalarını mutlu edersem mutlu olurum politikası bir yerden sonra patlak verebiliyor. mesela her zor anında yanında bulunduğunuz insan, sizin kendinizi buruşmuş bir kağıt gibi naif hissettiğiniz bir anda, yalnızca “git ve uyu biraz. geçer.” diyebiliyor büyük bir umarsızlıkla.
bencillik dediğimiz şey, insanlara gösterdiğiniz özenin aynından beklemek mi, yoksa onların yaptığı gibi en yakını olduğunuz insanı zerre umursamamak mı anlam veremiyorum.
uyuyorum, yine de söz dinleyip.
geçmiyor.
